Wi-Fi 4, 5, 6 i 7: jakie są różnice?

Wi-Fi (skrót od Wireless Fidelity) to „sieć lokalna uruchomiona w 1997 r., która wykorzystuje fale radiowe do bezprzewodowego łączenia kilku urządzeń komputerowych w celu ułatwienia transmisji danych. Wi-Fi, regulowane normami IEEE 802.11, służy głównie do łączenia urządzeń (laptopów, smartfonów, tabletów itp.) z szybkimi łączami”.

‍

Wi-Fi 5 (802.11ac), wprowadzony w 2013 roku, działa w paśmie 5 GHz i umożliwia teoretyczne prędkości do 3,5 Gbps. Wykorzystuje technologie takie jak modulacja 256-QAM i MIMO, aby poprawić szybkość i przepustowość sieci bezprzewodowych, spełniając potrzeby strumieniowania HD i gier online.

‍

Wi-Fi 6 (802.11ax), wprowadzone na rynek w 2019 r., oferuje teoretyczne prędkości do 9,6 Gb/s i poprawia wydajność sieci w gęstych środowiskach. Dzięki technologiom takim jak OFDMA i MU-MIMO umożliwia jednoczesne połączenie większej liczby urządzeń i użytkowników, jednocześnie wydłużając żywotność baterii dzięki lepszemu zarządzaniu energią.

‍

Przewidywany na rok 2024, Wifi 7 (802.11be) obiecuje teoretyczne prędkości do 40 Gbps. Wprowadza innowacje, takie jak CMU-MIMO i kanały 320 MHz, mające na celu zrewolucjonizowanie łączności dla aplikacji takich jak wirtualna rzeczywistość i inteligentne domy.

‍

Standardy 802.11 zostały zdefiniowane w odpowiedzi na technologię Wi-Fi. Składają się one z pięciu cyfr (802.11) i jednej lub więcej liter, które odróżniają każdą generację.

Co zmienia się między różnymi standardami:

• Maksymalna szybkość sygnału (w bit/s): Pozwala poznać szybkość przesyłania informacji
• Zasięg sygnału (w m): Pozwala poznać odległość geograficzną, do której możliwy jest odbiór sygnału Wi-Fi.
• Częstotliwość sygnału (w GHz): Złożona z krótkich fal, umożliwia bezprzewodowe działanie Wi-Fi. Dwie najczęściej używane obecnie częstotliwości to 2,4 GHz i 5 GHz.
• MIMO (Multiple-Input, Multiple-Output Technology): Sprawia, że sygnał Wi-Fi jest bardziej wydajny poprzez zwielokrotnienie liczby fal radiowych wykorzystywanych do przesyłania informacji. Dzięki temu czas oczekiwania jest krótszy.

Początkowy standard Wi-Fi IEE 802.11

Początkowy standard o nazwie IEE 802.11 Wi-Fi został wprowadzony w 1997 roku. Jego skuteczność była bardzo ograniczona. Miał on zasięg 20 m przy maksymalnej prędkości 2 Mb/s z częstotliwością 2,4 GHz i nie posiadał technologii MIMO.

‍

‍